προηγούμενο άρθρο : Τεύχη περιοδικού : επόμενο άρθρο

 

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ ΙΡΑΚ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΟΥ

 

Του Υποστρατήγου ε.α. Α. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

Ψυχολόγου Διδάκτορος Φιλοσοφίας

 

 

Εισαγωγικά

 

Περίφημος είναι ο διάλογος στην Πολιτεία του Πλάτωνα περί δικαίου, του Θρασύμαχου υποστηρίζοντος το δίκαιον του δυνατού, σύμφωνα με τον οποίον η έννοια της δικαιοσύνης εκφράζεται με την επιβολή του ισχυρού επί των άλλων.

Δεν απέχουν αυτής της άποψης πολύ και οι σκέψεις του σύγχρονου φιλοσόφου, του Έχελου, με μόνη τη διαφορά ότι την υπόσταση του ισχυρού μεταφέρει στην έννοια του κράτους, το οποίον μπορεί να καταπιέζει τους πολίτες του χάριν καλύτερων συνθηκών ελευθερίας.

Αλλά το δίκαιον του ισχυρού δεν μελετάται μόνον από τη φιλοσοφία, έχει γίνει και Σχολή Ψυχαναλυτική, της οποίας ιδρυτής είναι ο Άντλερ και σύμφωνα με την οποία η δραστηριότητα του ανθρώπου πηγάζει απ΄αυτόν τον δυναμισμό της ψυχής για επικράτηση και αναγνώριση από τους άλλους.

Έτσι, με αυτή τη θέση αιτιολογεί ο Φράνσις Φουκουγιάμα (άλλοτε αξιωματούχος του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ) στο περιβόητο σύγγραμμά του : Το Τέλος της Ιστορίας και ο Τελευταίος Άνθρωπος, την παγκόσμια επικράτηση της Φιλελεύθερης Δημοκρατίας, ως τέλος της ιστορίας, διότι η Φιλελεύθερη Δημοκρατία αναδεικνύει τον δυνατόν από τον τελευταίον νωχελή ανθρώπων.

 

Τα Προκαταρτικά του Πολέμου

Το ιδεολογικό προκάλυμμα της Φιλελεύθερης Δημοκρατίας χρησιμοποίησε και ο Πρόεδρος των ΗΠΑ προκειμένου να ξεκινήσει τον πόλεμο εναντίον του Ιράκ απαλλάσσοντας αυτό και τον κόσμο ολόκληρο από την τυραννία και τις απειλές από τα όπλα μαζικής καταστροφής του Σαντάμ, ενώ κατ΄ουσίαν εξυπηρετεί ίδια συμφέροντα επιβάλων κατά ωμόν και φρικτό τρόπο το δίκαιον του ισχυρού.

Επί πλέον της στρατιωτικής και πολιτικής προπαρασκευής του πολέμου υπήρξε και η ιδεολογική τοιαύτη με την οποίαν προσπάθησαν οι ΗΠΑ να νομιμοποιήσουν την πολεμική τους ενέργεια μέσα από τον ΟΗΕ με αποτέλεσμα να μη πεισθεί η πλειοψηφία των Μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας και να μην πάρει την έγκριση του ΟΗΕ. Αλλά ούτε η ιδεολογία του πολέμου των ΗΠΑ εναντίον του Ιράκ πέρασε στην Διεθνή Κοινή Γνώμη, η οποία κατά πρωτοφανή δυναμισμό αντέδρασε παγκοσμίως και οικουμενικά εναντίον του πολέμου.

Ευχής έργον είναι αυτό το οικουμενικό υπέρ της ειρήνης κίνημα να οργανωθεί και να ενηλικιωθεί, ως μία, παγκόσμια αντίρροπη και εξισορροπιστική δύναμη των ελεύθερων πολιτών έναντι της αλαζονείας και της αυθαιρεσίας των Ισχυρών Δυνάμεων, προς διατήρηση της ειρήνης, της ευημερίας και του δικαίου των πολιτών και των λαών.

Η καθολική αυτή σε παγκόσμια έκταση κινητοποίηση των λαών εναντίον του πολέμου αποκαλύπτει μεταξύ των άλλων ότι τα μυαλά των ανθρώπων έχουν προχωρήσει και είναι πιο μπροστά από την κατεστημένη νοοτροπία.

Οι πολίτες του κόσμου αντιλήφθηκαν ότι οι ΗΠΑ κάνουν τον πόλέμο για δικούς τους χρεωοικονομικούς, γεωπολιτικούς και στρατηγικούς λόγους.

Είναι επόμενος ο στρατηγικός σκοπός της Αμερικής να επιδιώκει να διατηρήσει την παγκόσμια πρωτιά της ως Υπερδύναμη και επίσης να εμποδίζει να αναπτυχθεί οποιαδήποτε άλλη ανταγωνίστρια Μεγάλη Δύναμη (Ευρώπη, Ρωσία, Κίνα, Ιαπωνία) και βεβαίως οποιαδήποτε παγκόσμια ανταρσία (τρομοκρατία όπως λέγεται) σε βάρος της.

Πηγές δύναμης ανάπτυξης όλων αυτών των αντιτιθεμένων Δυνάμεων είναι το πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής, τις χώρες της οποίας σύμφωνα με το δίκαιον του ισχυρού πρέπει να κατέχει ή να ελέγχει η Αμερική με τον μανδύα της Φιλελεύθερης Δημοκρατίας.

 

Σχέδια και Διεξαγωγή των Πολεμικών Επιχειρήσεων

 

Ο πόλεμος ξεκίνησε και οι Αμερικανοί με τους Άγγλους κυρίως βομβαρδίζουν και εισβάλλουν στο Ιράκ και όπως έδειχναν οι πληροφορίες από τα τηλεοπτικά Μέσα Ενημέρωσης μπορούμε να πούμε ότι τα πολεμικά σχέδια και η διεξαγωγή των επιχειρήσεων ήταν πολύ έξυπνα από στρατιωτικής σκοπιάς.

Από πλευράς Ιρακινών και όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, αποδείχθηκε ότι ήσαν λίαν φτωχοί έως ανύπαρκτοι καθόσον αφορούσε τους τεχνικούς εξοπλισμούς (αεροπλάνα, άρματα κ.λ.π.).

Η μόνη δύναμή τους ήταν το ανθρώπινο δυναμικό, το οποίον παρουσίαζαν και στις παρελάσεις, του οποίου το ηθικό ήταν υψηλότατο μέχρι φανατισμού και το οποίον έξυπνα, είχε σχεδιασθεί και χρησιμοποιήθηκε για αγώνα εντός των πόλεων.

Ο αγώνας, ως γνωστόν, εντός των πόλεων εφ΄ενός, είναι δαπανηρότατος σε ανθρωποθυσία και αφ΄ετέρου δεν διευκολύνει τις κινήσεις βαρέος οπλισμού, το οποίον αποτελούσε το πρωταρχικό πλεονέκτημα των Αμερικανών και Άγγλων, ενώ απεναντίας διευκόλυνε τους ελαφρώς εξοπλισμένους Ιρακινούς.

Ακόμα η επιλογή του τυραννικού καθεστώτος θεωρείται έξυπνη συσχετιζόμενη και με τον εξοπλισμό των πολιτών των προσκείμενων στην τυραννία και για δύο άλλους λόγους.

Ο εξοπλισμός και των ως άνω πολιτών επιπλέον της φθοράς που θα προκαλούσε στους επιτιθέμενους, συγχρόνως θα εμπόδιζε οιαδήποτε ανταρσία ή αυτομολία των αντιφρονούντων πολιτών, διατηρώντας το σύνολο των πολιτών εντός των πόλεων, γεγονός το οποίον περιόριζε την αποτελεσματικότητα τόσο των βομβαρδισμών εντός των πόλεων, λόγω θυμάτων αθώων πολιτών, όσον και την αυστηρή πολιορκία των πόλεων από τις Αμερικανικές και Αγγλικές Δυνάμεις.

Ο αγώνας εντός των πόλεων, πέραν των εκτιμωμένων μεγάλων απωλειών μάχης των επιτιθεμένων, θα ήταν και λίαν βραδείας εξέλιξης, οπότε θα ήταν εις βάρος των επιτιθεμένων και οι επερχόμενες δυσμενείς, λόγω των υψηλών θερμοκρασιών, καιρικές συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή.

Απ΄όσα ανωτέρω εκτέθηκαν συμπεραίνεται ότι από στρατιωτικής πλευράς οι Ιρακινοί ανάλογα με τις δυνατότητές τους αξιοποίησαν σε άριστο βαθμό το ηθικό του ανθρώπινου δυναμικού, το έδαφος και τις καιρικές συνθήκες.

Παράγοντες που θα μπορούσαν να συνδράμουν αποτελεσματικά και σ΄ένα ανορθόδοξο πόλεμο και μετά την κατάληψη του Ιράκ και ο οποίος προκαλεί απορία γιατί δεν έγινε, όπως απορία προκάλεσε η άνετη πτώση του τυραννικού καθεστώτος και το μη αναμενόμενο στον καιρό του τέλος του πολέμου.

Όπως είδαμε οι Ιρακινοί αν και αμυνόμενοι, ως μικρός Δαβίδ έναντι των Γολιάθ, είχαν την πρωτοβουλία των πολεμικών επιχειρήσεων, διότι υποχρέωσαν τους επιτιθέμενους Αγγλο-Αμερικανούς να σχεδιάσουν και να επιχειρήσουν στις συνθήκες που οι ίδιοι οι Ιρακινοί είχαν επιλέξει.

Και οι Αγγλο-Αμερικανοί έξυπνα και αυτοί ποιούντες δεν πέφτουν στην φάκα που είχαν στήσει οι Ιρακινοί, ώστε να διεξάγουν συστηματικές πολεμικές επιχειρήσεις εντός των πόλεων υπό λίαν δυσμενείς, όπως αναφέρθηκαν, συνθήκες γι΄αυτούς. Αρκούνται στην πολιορκία των πόλεων με επιλεκτικές επιθέσεις εντός αυτών υποστηριζόμενοι από αεροπορία, πυραύλους, άρματα και κανόνια με την τελειότατη τεχνική εξέλιξη αυτών.

Και ενώ στην πρωτεύουσα του Ιράκ την Βαγδάτη αναμένοντο σκληρές μάχες, λόγω της αναμενόμενης σθεναράς και πεισματώδους αντίστασης των Ιρακινών, η Βαγδάτη έπεσε στα χέρια των Αμερικανών σαν χάρτινος πύργος (έστω και αν προκαλεί απορία) και ακολούθησαν χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία και οι άλλες πόλεις του Ιράκ.

Τα Αγγλο-Αμερικανικά στρατεύματα είναι κυρίαρχα πλέον του Ιράκ και απομένει πλέον η φάση της παγίωσης του δικαίου του ισχυρού.

 

Ο Πόλεμους του Ιράκ και η Ευρώπη

 

Η διακεκηρυγμένη παγκοσμιοποίηση της Αμερικής είτε με το άγριο είτε με το καλό μπήκε σε εφαρμογή με τους πολέμους στη Σερβία και στο Ιράκ και με τις απειλές για την συνέχεια αυτού στη Συρία ή στο Ιράν και στη Βόρειο Κορέα και να δούμε ποιες άλλες χώρες έχουν σχεδιασθεί για την ολοκλήρωση του στόχου της παγκοσμιοποίησης.

Βέβαια, επαναλαμβάνεται ότι η παγκοσμιοποίηση γίνεται εν ονόματι της Φιλελεύθερης Δημοκρατίας και της ελεύθερης αγοράς στην οικονομία, υποστηριζόμενες οι πορείες αυτές

από το φιλοσοφικό ιδεολόγημα του ωφελισμού και της ευδαιμονίας (ο τελευταίος άνθρωπος. του Φουκουγιάμα.

Η μονομερής απόφαση της Αμερικής για τον πόλεμο του Ιράκ διαιρεί την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) σε υποστηρικτές και αντιτιθέμενους προς αυτή, κατάσταση που δημιούργησε προβληματισμούς για την διατήρηση της ενότητάς της. Συνέπεια αυτής της ιδιαιτερότητας ήταν να αρχίσουν με κύριους πρωταγωνιστές τη Γαλλία και την Γερμανία προσεγγίσεις της Ευρώπης με την Ρωσία, οι οποίες αξίζουν παρατήρησης για περαιτέρω αξιοποίησή τους, όπως και αν διαμορφωθούν μελλοντικά τα πράγματα.

Η λήξη του πολέμου στο Ιράκ συμπίπτει χρονικά με την άτυπη σύσκεψη των Αρχηγών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και με την τελετή της υπογραφής της Συνθήκης Ένταξης στην ΕΕ των δέκα (10) νέων μελών μεταξύ των οποίων και της Κύπρου (σημαντική εθνική επιτυχία).

Στη σύσκεψη και στη γιορτή αυτή υπό το λαμπρό Φως της Ακρόπολης, που δέος γεννά σε κάθε ψυχή, αλλά και έμπνευση στους νόες, επαναβεβαιώθηκε αποφασιστικά η ενότητα της ΕΕ και η όλη αυτή κατάσταση του πολέμου στο Ιράκ, στην Αθήνα εκρίθη επιτακτική η ανάγκη για πολιτική κατ΄αρχάς και αμυντική ένωση της Ευρώπης, ώστε να καταστεί μία ισότιμη και συνεργάσιμη με την Αμερική Μεγάλη Δύναμη, που να εκπέμπει σε οικουμενική εμβέλεια.

Εκείνο το γεγονός που αξίζει ιδιαίτερης προσοχής είναι ότι όλοι οι Αρχηγοί Κρατών της ΕΕ διακήρυξαν ότι η Ενωμένη Ευρώπη και το κατατιθέμενον προς έγκριση Σύνταγμά της να διέπεται από τις πανανθρώπινες διαχρονικές Αριστοτελικές αξίες της Δημοκρατίας, της Ελευθερίας, της Ισηγορίας, της Ευνομίας και γενικά του σεβασμού προς τον Άνθρωπο και στο Περιβάλλον του. Αρχές οι οποίες έχουν ως επίκεντρο αυτόν τον ίδιο τον Άνθρωπο ως ποιότητα και όχι ως ποσότητα.

Μια τέτοια Ενωμένη Ευρώπη θα αποβεί λίαν ωφέλιμη για τον εαυτό της, αλλά και για όλη την ανθρωπότητα, καθόσον :

        Ως ισότιμη και συνεργάσιμη με την Αμερική, δύναται να αποτελεί επιβραδυντικό και ανασταλτικό παράγοντα στην αλλαζονεία και στην αυθαιρεσία της, προστατεύουσα την ίδια αφ΄ενός, αλλά και διασώζουσα την ειρήνη στον κόσμο αφ΄ετέρου.

        Η Ενωμένη Ευρώπη με τις διακηρυχθείσες αρχές της ενδυναμώνει τον ρόλο του ΟΗΕ, ώστε να είναι ουσιαστικός, δίκαιος και αποτελεσματικός στις αποφάσεις του χάριν της ειρήνης και της ευημερίας των ανθρώπων.

        Ως Μεγάλη Δύναμη (Οικονομική, Πολιτική, Στρατιωτική και Τεχνική) θα συμβάλλει στην σμίκρυνση της ανισότητας των Λαών μεταξύ Νότου και Βορρά συνεργαζόμενη με τις άλλες προηγμένες χώρες (Ομάδα G8) και με τον ΟΗΕ.

        Τέλος ως Ενωμένη πλήρως η Ευρώπη ενδυναμώνει από κάθε πλευρά το καθ΄ένα μέλος της αλλά και η ίδια αναδεικνύεται ισχυρή και δυνατή με πρωταγωνιστική θέση στην παγκοσμιότητα απ΄όλες τις πλευρές.

Ο πόλεμος του Ιράκ έδωσε την αφορμή, οι συνθήκες έχουν ωριμάσει, οι Ευρωπαίοι ας τολμήσουν την ένωσή τους, μπορούν..!

 

Η Ελλάδα από τον Πόλεμο του Ιράκ

 

Ο πόλεμος στο Ιράκ συνέπεσε τη χρονική περίοδο που η Ελλάδα είχε την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ως εκ τούτου ο ρόλος της ήταν πολύ δύσκολος, καθόσον όπως αναφέρθηκε η Ευρώπη χωρίσθηκε σε συμπράξαντες και αντιτιθεμένους προς την απόφαση της Αμερικής για πόλεμο στο Ιράκ.

Σ΄αυτές τις δύσκολες στιγμές η πολιτική της Ελληνικής προεδρίας υπήρξε υπερβατική με στόχους αφ΄ενός να διατηρήσει την ενότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αφ΄ετέρου να διασώσει τους παραδοσιακούς συμμαχικούς δεσμούς της Ευρώπης με την Αμερική, πολιτική η οποία συνεχίζεται με αισιόδοξη προοπτική και της οποίας σταθμός υπήρξε η συνάντηση, όπως είδαμε, των Αθηνών.

Κατ΄αυτόν τον τρόπο η Ελλάδα ενίσχυσε πολιτικά τη διεθνή θέση της και κυρίως έναντι της Ευρώπης και της Αμερικής, ενώ απεναντίας η διπλωματική ισχύς της Τουρκίας έχει εξασθενίσει και εκτιμάται ότι διαρκώς θα εξασθενεί για τους εξής λόγους :

        Λόγω των προς ίδιον όφελος βλέψεων που έχει η Τουρκία για τα πετρέλαια του Βορείου Ιράκ, δεν επέτρεψε την διέλευση Αμερικανικών Στρατευμάτων από το έδαφός της με λίαν δυσμενείς επιπτώσεις επί των πολεμικών επιχειρήσεων των Αμερικανών, προκαλούσα έτσι την μεγάλη δυσαρέσκεια στους Αμερικανούς με συνέπεια πρόσφατα ο Υπουργός των Εξωτερικών κ. Πάουελ να δηλώσει ότι ..καιρός είναι η φίλη Τουρκία να καταβάλλει προσπάθειες ώστε να επιτύχει τις προϋποθέσεις για την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση χωρίς κάποια νύξη ότι θα τη βοηθήσουμε σ΄αυτό, όπως δήλωναν κατά το παρελθόν.

        Η Τουρκία δεν δυσαρέστησε τους Αμερικανούς μόνον, αλλά απογοητεύει και τους Ευρωπαίους και τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) με την στείρα άρνησή τους να συντρέξουν και να εκμεταλλευθούν τις ευκαιρίας για ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση προς επίλυση του πολιτικού προβλήματος, το οποίον επί χρόνια διατηρούν άλυτο, χάριν εξυπηρέτησης διπλωματικών συμφερόντων αυτής της ίδιας της Τουρκίας, έστω και αν βλάπτουν τους ομοεθνείς τους στην Κύπρο.

Κατά τη γνώμη μου, η πτώση της πολιτικής διεθνούς αίγλης της Τουρκίας ήδη έχει αρχίσει γεωστρατηγικά με την παρουσία των Αμερικανών στο Ιράκ και γενικά στη Μέση και Εγγύς Ανατολή, όπου οι πηγές των πετρελαίων και για τους εξής εκτιμούμενους λόγους :

o          Με την άμεσον ή την κατ΄έμμεσον τρόπον παρουσία των Αμερικανών στο χώρο των πηγών του πετρελαίου, παύει το έδαφος της Τουρκίας να έχει την γεωστρατηγική αξία για τους Αμερικανούς που είχε πριν, λόγω γειτνίασής της με τα πετρέλαια.

o          Η εξασθένηση δε της Τουρκίας θα επιδεινωθεί εάν αυτονομηθούν και οι Κούρδοι του Βορείου Ιράκ, οι οποίοι συνέδραμαν και διάκεινται φιλικά προς τους Αμερικανούς και το οποίον αν συμβεί ενθαρρύνει και τους Κούρδους της Τουρκίας, συντρεχουσών και των άλλων διεθνών συνθηκών.

o          Η θέση της Τουρκίας θα μειωθεί ακόμα περισσότερο με την πραγματοποίηση του ελέγχου με το άγριο ή με το καλό και της Συρίας από τους Αμερικανούς, διότι εκτιμάται ότι μέσω Συρίας η Αμερική θα επεκτείνει τον υπάρχοντα αγωγό πετρελαίου, ώστε αυτός να φθάνει στην Ανατολική Μεσόγειο, με συνέπεια τα φορτηγά πλοία να αποφεύγουν τον κύκλο του Σουέζ και οι αγωγοί το έδαφος της Τουρκίας. Κατ΄αυτόν τον τρόπο το έδαφος της Τουρκίας παρακάμπτεται σχεδόν ολοσχερώς και ενισχύεται η γεωπολιτική θέση απεναντίας της Κύπρου, για την επίλυση του προβλήματός της που τόσο κόπτεται η Αμερική.

 

Μέσα σ΄αυτά τα νέα δεδομένα που διαμορφώθηκαν και εκτιμάται η εξέλιξή τους φρονώ ότι πρέπει να μελετηθεί, να σχεδιασθεί και να προγραμματισθεί η Εθνική μας πορεία, στον δρόμο βέβαια που μέχρι τώρα ακολούθησε.

 

Συμπεράσματα

 

Απ΄όσα αναφέρθηκαν παραπάνω, μπορούν να βγουν τα εξής συμπεράσματα με αφορμή τον πόλεμο στο Ιράκ :

        Επιβάλλεται η πολιτική και στρατιωτική ένωση της Ευρώπης, ώστε να αποτελέσει συνεργάσιμο εξισορροπιστικό πόλο έναντι της Αμερικής με παγκόσμια ακτινοβολία.

        Δέον όπως αναμορφωθεί ο ΟΗΕ ώστε οι αποφάσεις του να είναι δίκαιες και να εφαρμόζονται χάριν της ειρήνης και της ευημερίας της ανθρωπότητας.

        Επίσης όπως οργανωθεί και ενισχυθεί το παγκόσμιο κοινωνικό κίνημα υπέρ της ειρήνης και των ανθρώπινων αξιών, το οποίον εμφανίσθηκε και έδρασε οικουμενικά εναντίον του πολέμου στο Ιράκ.

        Η Ελλάδα εκτιμάται ότι ορθώς έχει χαράξει την εθνική της πολιτική με τα νέα δεδομένα του πολέμου ως ανήκουσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε ισότιμη σχέση με την Αμερική.

Επ΄αυτής της στρατηγικής μελετάται και εφαρμόζονται οι τακτικές.

 

Επίλογος

 

Το δίκαιον του ισχυρού δημιουργεί νέα τάξη πραγμάτων.

 

 

(Το κείμενο γράφηκε την 23-4-2003)